LABORATORIUM PSYCHOLOGII PORÓWNAWCZEJ
Uczelnia Heleny Chodkowskiej posiada własne laboratorium psychologii porównawczej. Laboratorium zostało wyposażone w pomieszczenia i sprzęt pozwalający na obserwację zachowań niewielkich zwierząt, takich jak szczury, myszy, oposy, żółwie. Obecnie w naszej zwierzętarni utrzymywanych jest kilkadziesiąt dzikich szczurów wędrownych (Rattus Norvegicus). Linia nosi nazwę WWCPS (Warsaw Wild Captive Pisula Stryjek). Odłowu dokonano w Warszawie i okolicach. Laboratorium spełnia wymagania określone przez Powiatowego Lekarza Weterynarii oraz Krajową Komisję Etyczną ds. Doświadczeń na Zwierzętach.
Badamy i porównujemy zwierzęta
Wszystkie żyjące organizmy są produktem ewolucji biologicznej. Ponieważ można wykazać ciągłość rozwoju morfologicznego, anatomicznego i fizjologicznego, to prawdopodobnie tę samą regułę można zastosować również do procesów psychicznych. Obserwacja zachowania zwierząt (oprócz tego, że jest interesująca sama w sobie) może więc być przydatna do zrozumienia podstawowych procesów psychicznych zachodzących u ludzi i innych gatunków.
Do badań wybraliśmy dzikie szczury
Biologiczna charakterystyka szczura sprawia, że jest on ciekawym obiektem badań psychologicznych. Niewielkie rozmiary ciała, dominująca rola węchu, nocny tryb życia i krótkie kończyny sprawiają, że reprezentuje on typ podobny do przodka wszystkich ssaków. Wiedza o zachowaniu szczura może być przydatna do zrozumienia podstawowych procesów determinujących zachowanie wszystkich ssaków. Dodatkowo o niezwykłej popularności tego gatunku w badaniach zarówno psychologicznych, jak i medycznych decyduje jego łatwa dostępność, niskie koszty, łatwość hodowli oraz obfitość dotychczasowych badań.
Szczury są najpopularniejszym gatunkiem wykorzystywanym w badaniach psychologicznych. Zdecydowaną większość badań prowadzi się na osobnikach laboratoryjnych. W literaturze nierzadko spotkać można opinię, że odmienne środowisko i hodowla kierunkowa zmieniły szczura na tyle, iż prosta ekstrapolacja wyników na szczura dzikiego staje się ryzykowna. Obie linie szczura (laboratoryjna i dzika) zostały rozdzielone 300–400 pokoleń temu. Stworzyło to bliskie doskonałości warunki do przeprowadzenia badań nad rolą procesu udomowienia w regulacji zachowania szczura. Choć opisywane badania wpisują się głównie w nurt badań podstawowych, mogą mieć także wartość aplikacyjną – badania nad wpływem udomowienia mogą przyczynić się do poprawy dobrostanu zwierząt hodowanych w sztucznych warunkach.
Ogólnie rzecz ujmując, nasza praca jest próbą odpowiedzi na pytanie o zakres i natężenie zmian, które zachodzą podczas procesu domestykacji. Szczur wędrowny wydaje się idealnym zwierzęciem do porównań w tym zakresie.
Z dotychczas przeprowadzonych przez nas badań wyłania się bardzo wyrazisty obraz różnic pomiędzy laboratoryjną i dziką linią szczura w zakresie wszystkich badanych zachowań (eksploracja nowości, budowa nor, reakcja na pułapki żywołowne, neofobia pokarmowa, poziom agresji).






